Şamlıoğlu Yazdı ;Menfaatin Başladığı Yerde Merhamet Ölür...‏

Hayatın her alanında yaşanır bu tatsız ve iz bırakan fiiller. Sanki insanlar maskeli baloya davet edilmişler. Evet, tam bir maskeli balo. Üzerlerinde herkeste olan kıyafetler. Yüzleri Allah'ın vergisi. Ama kafalarında ve yüreklerinde kendi yaradılışlarına uygun ve tamamen kendi tercihleri maskeleri var. Asıl olan o maskenin altında işte.

Belki yaptığımız ticarette bu tür fiiller normal karşılanabilir. Ticarette amaç para kazanmaktır. Bunun gereği ise ticaret yaptığın insanlara bir güler yüzü esirgememektir. Kafanız karışık olabilir veya adamdan haz almıyor olabilirsiniz. Ama ekmek meselesi olunca sabreder ve duygularınızı dışa vurmayabilirsiniz. Belki anlaşılabilir. Bu durum bir de siyasette mevcut. Ne yazık ki demek istiyorum burada. Çünkü bana göre siyasette dahi olmamalı. Düşünsenize lütfen. Bu adam bana yarın lazım olacak diye çirkefliklerine alkış tutuyorsunuz.

Ne yapsa “bravo” diyorsunuz. Veya ne Allah katında ne de yüreğinizin terazisinde hesap dahi edilemeyecek bir duruma sessiz kalıyorsunuz. Omurgasız oluyorsunuz vesselam. Yazık. Çok yazık. Yaşamasınlar daha iyi. Soludukları havanın bile bir bedeli var. Oda duruştur işte.

Bir de arkadaşlık dediğimiz, dostluk dediğimiz bir dünya vardır ki… O bambaşkadır. Temeli dostluklar üzerine çıkılan bir yolda yaşanan hayal kırıklığını ve iç dünyada yarattığı tahribatı anlatmak imkânsızdır. “Olamaz. Benim inandığım dostum bu değildi. Bunu yapmamalıydı. Böyle konuşmamalıydı” diye bir sesler gürültüsü içinde kalıyorsunuz. Meğer bir maskeymiş yüreğindeki. Dostları iyi seçmek lazım. Çok zaman geçirip çok muhabbet etmek lazım. Bir ekmeği paylaşmak lazım. Bir yola çıkmak lazım. Bir sırrı paylaşmak lazım. Tecrübe ediyoruz işte. Bu hayatın ölene kadar geçen her saniyesi bir tecrübe bütünüdür. İnkâr eden yolda kalır.